Η μοίρα του (Έλληνα) μετανάστη

Δύο αναρτήσεις από τον Ημεροδρόμο:

α) Τορόντο 1918: Ο βίαιος Αύγουστος. Το ρατσιστικό πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων μεταναστών. Όπου και το ντοκυμανταίρ «Violent August» του John Bury.

 

 

β) Τα πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων μεταναστών ας ταρακουνήσουν τη συνείδησή μας. Νότια Ομάχα, Τορόντο, Κάλγκουρλι, και οι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής…

the-night-toronto-hunted-greeks

 

Advertisements

Εἷς Ἀθηναῖος χρυσοθήρας

Για τις μετοχές της εταιρείας του Λαυρίου (19ος αιώνας).

Απόσπασμα από το εκτενές διήγημα του Μιχαήλ Μητσάκη «Εἷς Ἀθηναῖος χρυσοθήρας».

6mage0000876b_294

Μιχαήλ Μητσάκης

Αἱ ἐξομολογήσεις τοῦ ἰδίου καὶ αἱ νεώτεραι αὗται περὶ Μεγγλίδου πληροφορίαι τοῦ Παναγιώτη δὲν ἦσαν βεβαίως φύσεως ὥστε νὰ μοῦ ἐμπνεύσουν μεγάλην πεποίθησιν περὶ τῆς ἐπιχειρήσεως ἣν μοῦ ἐπρότεινεν ἢ τοὐλάχιστον περὶ τῆς σοβαρότητος τοῦ ἀτόμου του, ἔσχον ὅμως ὡς ἀποτέλεσμα ν᾽ ἀναζωογονήσωσιν ἐν τῷ πνεύματί μου ὁλόκληρον ἐποχὴν νεκράν, νὰ ἐξεγείρουν πλῆθος ἀναμνήσεων ἐξαλειφθησῶν, λησμονηθεισῶν ἐντυπώσεων, εἰκόνων αἵτινες εἶχον ἐκλίπῃ τῆς διανοίας μου, γεγονότων ἅτινα εἶχον διαγραφῇ ἀπὸ τῆς ἀντιλήψεώς μου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια περίπτωση αποικιοκρατίας: Ο Λεοπόλδος Β΄ του Βελγίου και το Κογκό

congo-2-700x480

Από τη Μηχανή του Χρόνου: 10.000.000 Κογκολέζοι θύματα της αποικιοκρατίας στα χρόνια του βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδου Β΄. Κείμενο, φωτογραφίες και ένα βίντεο του BBC.

 

Ο Χάιντριχ για τον αθλητισμό και την εκπαίδευση

Laurent Binet, HHhH. Ένα βιβλίο για τον Χάιντριχ, ανώτατο στέλεχος των SS και κυβερνήτη της κατεχόμενης Τσεχίας. Ο και «χασάπης της Πράγας» αποκαλούμενος σκοτώθηκε από Τσεχοσλοβάκους αντιστασιακούς.

Απομονώνω ένα απόσπασμα:

Στις 4 Φεβρουαρίου 1942, ο Χbinet_HHhH.jpg.thumb_203x294_255e9cd1faf623aacb48373450ef340eάιντριχ εκφωνεί τον παρακάτω λόγο, ο οποίος με ενδιαφέρει διότι αφορά την αξιότιμη συντεχνία στην οποία ανήκω κι εγώ:

«Είναι σημαντικό να δώσουμε ένα μάθημα στους Τσέχους εκπαιδευτικούς, διότι η συντεχνία τους είναι μια δεξαμενή για
τους εχθρούς μας. Πρέπει να τους αφανίσουμε και να κλείσουμε τα λύκεια της Τσεχίας. Βεβαίως, θα πρέπει να βρούμε άλλα μέρη όπου η μαθητιώσα νεολαία της Τσεχίας θα εκπαιδευτεί εκτός σχολείου, ώστε να την απομακρύνουμε απ’ αυτό το κλίμα ανατροπής και αναρχίας. Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο μέρος γι’ αυτό από τα γήπεδα και τα γυμναστήρια. Με τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό, θα εξασφαλίσουμε ταυτόχρονα την ανάπτυξη, την αναμόρφωση και τη μόρφωσή τους.»

Ο Μπινέ κάνει στη συνέχεια τρεις παρατηρήσεις. Αντιγράφω τις δύο τελευταίες: 
«2. Η τιμή του συστήματος εθνικής Παιδείας όντως διασώθηκε από τους καθηγητές, οι οποίοι, ό,τι κι αν πεις γι’ αυτούς, ρέπουν πάντα προς την αναρχία, και αξίζει να τους απονείμει κανείς τα εύσημα γι’ αυτό. 
3. Ο αθλητισμός, όπως κι αν τον δεις, είναι μια φασιστική μαλακία.»

(Laurent Binet, HHhH (Himmlers Hirn heisst Heydrich), μτφρ. Γιώργος Ξενάριος, εκδ. Κέδρος, Αθήνα 2015, σ. 238-239.)

Αφιερωμένο σε όσους σήμερα θα δουν προσηλωμένοι κάποιον «μεγάλο τελικό».

 

Ανεπιθύμητοι πρόσφυγες

Του Τάσου Κωστόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών, 17 Απρίλη 2016: εδώ

Πώς το ελληνικό κράτος του 1922 εμπόδιζε τους Έλληνες της Μικράς Ασίας να έρθουν στην Ελλάδα ενώ η «καταστροφή» ήταν ορατή.

prosfyges_ioulious_1922_eisodos.jpg

Τα αποσυρθέντα βιβλία

Για το βιβλίο του Χάρη Αθανασιάδη


Τα αποσυρθέντα βιβλία: Έθνος και σχολική Ιστορία στην Ελλάδα, 1858-2008

μια παρουσίαση από τον Κ. Θεριανό.

«Η απόσυρση των βιβλίων δεν έγινε για
λόγους “επιστημονικούς”. Έγινε για λόγους “πολιτικούς” και “ιδεολογικούς”, πράγμα που καταδεικνύει την εδώ και δεκαετίες διαπίστωση των κοινωνιολόγων της εκπαίδευσης: αυτό που διδάσκεται στο σχολείο δεν είναι προϊόν αποκλειστικά επιστημονικής επιλογής, αλλά η σχολική γνώση είναι κοινωνικά επιλεγμένη και οργανωμένη γνώση.»

(από την Κριτική Παιδαγωγική)

24-athanasiadis-630

Προσφυγογειτονιές του Πειραιά (Δ. Χαριτόπουλος, Εκ Πειραιώς)

Αποσπάσματα από το πρόσφατο (2012) βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου Εκ Πειραιώς, εκδ. Τόπος, σ. 165-167, 168-169, 169-170. Χαρακτηρίζεται ως μυθιστόρημα, αλλά αληθινός πρωταγωνιστής είναι ο ιστορικός Πειραιάς, ο εργατόκοσμος και ο λουμπενόκοσμός του.  

Image

Α΄ απόσπασμα

Όταν μπαίνεις στην Κοκκινιά είναι σαν να περνάς το κατώφλι χρωματιστής ζωγραφιάς από παιδικό χέρι και ξαφνικά βρίσκεσαι σε μια πεντακάθαρη ασπρισμένη αυλή, με ανάκατα μικρά προχειροφτιαγμένα σπιτάκια από ανόμοια υλικά, πλίθρες, σανίδια, τσίγκια και πισσόχαρτα που προσπαθεί να τα συνταιριάξει το ασβέστωμα και θαρρείς θα πέσουν με ένα φύσημα, χαμηλές ασβεστωμένες μάντρες σαν πεζούλια, ασπρισμένα πεζοδρόμια, ασπρισμένους ντενεκέδες με πολύχρωμα λουλούδια, σανιδένιες εξώπορτες όλο πρόκες και ξύλινα ματίσματα, βαμμένες μπλε, πράσινες και γαλάζιες που μπαινοβγαίνουν τα πιο γλυκά και αγαπησιάρικα κορίτσια του κόσμου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »