Ο Χάιντριχ για τον αθλητισμό και την εκπαίδευση

Laurent Binet, HHhH. Ένα βιβλίο για τον Χάιντριχ, ανώτατο στέλεχος των SS και κυβερνήτη της κατεχόμενης Τσεχίας. Ο και «χασάπης της Πράγας» αποκαλούμενος σκοτώθηκε από Τσεχοσλοβάκους αντιστασιακούς.

Απομονώνω ένα απόσπασμα:

Στις 4 Φεβρουαρίου 1942, ο Χbinet_HHhH.jpg.thumb_203x294_255e9cd1faf623aacb48373450ef340eάιντριχ εκφωνεί τον παρακάτω λόγο, ο οποίος με ενδιαφέρει διότι αφορά την αξιότιμη συντεχνία στην οποία ανήκω κι εγώ:

«Είναι σημαντικό να δώσουμε ένα μάθημα στους Τσέχους εκπαιδευτικούς, διότι η συντεχνία τους είναι μια δεξαμενή για
τους εχθρούς μας. Πρέπει να τους αφανίσουμε και να κλείσουμε τα λύκεια της Τσεχίας. Βεβαίως, θα πρέπει να βρούμε άλλα μέρη όπου η μαθητιώσα νεολαία της Τσεχίας θα εκπαιδευτεί εκτός σχολείου, ώστε να την απομακρύνουμε απ’ αυτό το κλίμα ανατροπής και αναρχίας. Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο μέρος γι’ αυτό από τα γήπεδα και τα γυμναστήρια. Με τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό, θα εξασφαλίσουμε ταυτόχρονα την ανάπτυξη, την αναμόρφωση και τη μόρφωσή τους.»

Ο Μπινέ κάνει στη συνέχεια τρεις παρατηρήσεις. Αντιγράφω τις δύο τελευταίες: 
«2. Η τιμή του συστήματος εθνικής Παιδείας όντως διασώθηκε από τους καθηγητές, οι οποίοι, ό,τι κι αν πεις γι’ αυτούς, ρέπουν πάντα προς την αναρχία, και αξίζει να τους απονείμει κανείς τα εύσημα γι’ αυτό. 
3. Ο αθλητισμός, όπως κι αν τον δεις, είναι μια φασιστική μαλακία.»

(Laurent Binet, HHhH (Himmlers Hirn heisst Heydrich), μτφρ. Γιώργος Ξενάριος, εκδ. Κέδρος, Αθήνα 2015, σ. 238-239.)

Αφιερωμένο σε όσους σήμερα θα δουν προσηλωμένοι κάποιον «μεγάλο τελικό».

 

Advertisements

Θρησκευτικά: Να απαλλαγούμε –αλλά από τι ακριβώς;

Τα αποσυρθέντα βιβλία

Για το βιβλίο του Χάρη Αθανασιάδη


Τα αποσυρθέντα βιβλία: Έθνος και σχολική Ιστορία στην Ελλάδα, 1858-2008

μια παρουσίαση από τον Κ. Θεριανό.

«Η απόσυρση των βιβλίων δεν έγινε για
λόγους “επιστημονικούς”. Έγινε για λόγους “πολιτικούς” και “ιδεολογικούς”, πράγμα που καταδεικνύει την εδώ και δεκαετίες διαπίστωση των κοινωνιολόγων της εκπαίδευσης: αυτό που διδάσκεται στο σχολείο δεν είναι προϊόν αποκλειστικά επιστημονικής επιλογής, αλλά η σχολική γνώση είναι κοινωνικά επιλεγμένη και οργανωμένη γνώση.»

(από την Κριτική Παιδαγωγική)

24-athanasiadis-630

Από τις δέκα επιστολές του Paulo Freire

Άρθρο στο alfavita.gr με σύνοψη των  «δέκα επιστολών» του Πάουλο Φρέιρε εδώ.

oxi_50

The high cost of low teachers salaries

The high cost of low teachers salaries

Βρε, βρε… και στο Αμέρικα μειώνονται οι μισθοί (μας);

Για το ψήφισμα μιας ΕΛΜΕ

Σε πρόσφατη γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας (πρόκειται για τοπικό σωματείο καθηγητών δημόσιων σχολείων) υιοθετήθηκε ψήφισμα που αντιγράφω αυτούσιο:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Η Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας, καλεί τα μέλη της να δραστηριοποιηθούν στους συλλόγους διδασκόντων ώστε να μην παίρνονται αποφάσεις υλοποίησης προγραμμάτων τα οποία απαιτούν για την συμμετοχή των μαθητών σε αυτά την καταβολή μεγάλων χρηματικών ποσών από τις οικογένειες.

Σε μια περίοδο που το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας οδηγείται στην ανέχεια, είναι απαράδεκτο εκπαιδευτικοί σε δημόσια σχολεία να υλοποιούν δράσεις που απευθύνονται στους «έχοντες» και «κατέχοντες».

Η αναζήτηση χορηγών, η εμπορευματοποίηση της γνώσης και του πολιτισμού, παραδίνει το σχολείο και κατ’ επέκταση τα παιδιά στα χέρια της αγοράς. Πρέπει ως εκπαιδευτικοί να αντισταθούμε σ’ αυτό και να μην επιτρέπουμε αβίαστα στους συλλόγους μας να αποφασίζουν τέτοιες δράσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναπλήρωση χαμένου μυαλού

Μια φορά κι έναν καιρό ξεκίνησαν οι καταλήψεις στα σχολεία. Άλλες δικαιολογημένες, άλλες αδικαιολόγητες· άλλες σοβαρές, άλλες της πλάκας. Η πολιτεία στην αρχή τις αντιμετώπισε σπασμωδικά. Στη συνέχεια σκέφτηκε (ποιος ήταν άραγε υπουργός;) ένα «έξυπνο» μέτρο: «Μάγκες μου, θέλετε κατάληψη; Κάντε όσο θέλετε. Αλλά μετά θα σας προσθέσω στο σχολικό έτος τις ώρες που χάσατε από την κατάληψη.»

Image

Αυτό φάνηκε στην αρχή σαν ένα «πονηρό» αλλά «πολιτισμένο» μέτρο, για να γλυτώσει η πολιτεία (και το σχολείο) από εμπλοκή της αστυνομίας, των εισαγγελέων κτλ. Στη συνέχεια όμως φάνηκε πως κι αυτό ήταν (είναι) άλλη μια κουτοπονηριά, χαρακτηριστική της περίφημης νεοελληνικής πραγματικότητας.

Νομίζω ότι όλα ξεκινούν από μια μέγιστη υποκρισία: Η αναπλήρωση των χαμένων διδακτικών ωρών υποτίθεται ότι γίνεται όχι γιατί θέλουμε να τιμωρήσουμε τον μαθητή, αλλά γιατί ανησυχούμε σοβαρά για την πνευματική του συγκρότηση: Έχασε ο μαθητής κάποια μαθήματα και αυτό σημαίνει ότι θα υστερεί απέναντι σε άλλους ως προς τις γνώσεις, τις ικανότητες, τις δεξιότητες που θα κέρδιζε απ’ αυτά.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »