Υπολογιστές στην Α΄ Γυμνασίου

Με τυμπανοκρουσίες ανακοινώθηκε και εφαρμόστηκε φέτος για πρώτη φορά ένα εντυπωσιακό μέτρο: Δόθηκαν μικροί φορητοί υπολογιστές (τα περίφημα laptop) σε όλους τους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου.

Δύσκολα μπορεί να αρνηθεί κάποιος ότι το μέτρο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως, πώς έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα (22 Νοεμβρίου του 2009); Βλέπω τους μικρούς μαθητές να φέρνουν τον υπολογιστή τους στο σχολείο. Στο διάλειμμα έρχονται μερικοί στη βιβλιοθήκη και είτε παίζουν παιχνιδάκια είτε μπαίνουν στο Ίντερνετ χρησιμοποιώντας ανοιχτές ασύρματες συνδέσεις των γειτόνων (γιατί το σχολείο μας δεν παρέχει ασύρματη πρόσβαση στο διαδίκτυο). Έχουν άραγε χρησιμοποιήσει αυτούς τους υπολογιστές στην τάξη; Οι συνάδελφοι (αυτοί που ανέλαβαν να εφαρμόσουν το νέο μέτρο) μου λένε ότι ήδη τους χρησιμοποιούν. Συμβαίνει άραγε αυτό σε όλα τα σχολεία;

Φοβάμαι ότι πρόκειται για άλλο ένα μέτρο που πάρθηκε στο πόδι και για λόγους εντυπωσιασμού. Θα μεταφέρω εδώ για σύγκριση την εμπειρία μου από ένα ξένο δημόσιο επαρχιακό σχολείο: Το Hotherskolen, στο Hårlev της Δανίας. Πρόκειται για ένα σχολείο της δανέζικης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή για ένα σχολείο που έχει μαθητές από 6 έως 15 ετών.

Επισκέφτηκα το Hotherskolen το 2006 μαζί με συναδέλφους από άλλες τέσσερις χώρες. Εκεί μας έδειξαν μία τάξη με μαθητές περίπου Δ΄-Ε΄ Δημοτικού, όπως φαίνονταν. Με οικονομική ενίσχυση της κυβέρνησης αυτή η τάξη (μόνο) χρησιμοποιούσε φορητούς υπολογιστές για τη διδασκαλία όλων των μαθημάτων, ή τουλάχιστον όσων ήταν δυνατόν. Επρόκειτο για κανονικούς φορητούς υπολογιστές και όχι για «μίνι», σαν αυτούς που δώσαμε στους δικούς μας μαθητές. Το σχολείο μπήκε στο σχετικό πρόγραμμα της κυβέρνησης, πήρε κάποια χρήματα, και αποφάσισε το ίδιο τον τύπο των υπολογιστών που χρειαζόταν. Οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σ’ αυτήν την τάξη είχαν τη διάθεση και τις γνώσεις για να πειραματιστούν στο μάθημά τους μ’ αυτόν τον νέο τρόπο «διδασκαλίας». (Βάζω το «διδασκαλίας» σε εισαγωγικά, γιατί δε μου φαίνεται ότι μοιάζει και πολύ μ’ αυτό που κάνουμε εμείς: εξέταση-παράδοση-ασκήσεις-διαγώνισμα.) Οι μαθητές χρησιμοποιούσαν συνεχώς τους υπολογιστές, αλλά στο τέλος τους άφηναν στο σχολείο· δεν τους έπαιρναν στο σπίτι τους.

Το επόμενο σχολικό έτος, το σχολείο έκρινε ότι ο πειραματισμός ήταν επιτυχής και τον επέκτεινε σε ακόμη μία τάξη. (Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα τρία εργαστήρια Πληροφορικής του Hotherskolen δεν είναι μόνο για το μάθημα της Πληροφορικής. Όλοι οι διδάσκοντες μπορούν να «κλείνουν» για μία διδακτική ώρα το εργαστήριο, για να κάνουν εκεί το μάθημά τους.)

Συγκρίσεις:

  • Δανία: Όποιο σχολείο θέλει, βλέπει πρώτα αν έχει τους κατάλληλα καταρτισμένους εκπαιδευτικούς και στη συνέχεια ζητά να πειραματιστεί. Μετά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής της, η νέα μέθοδος αξιολογείται και, ανάλογα με τα πορίσματα, το σχολείο αποφασίζει αν θα συνεχίσει ή θα σταματήσει την εφαρμογή του νέου μέτρου. Υποθέτω ότι και το αρμόδιο υπουργείο παρακολουθεί με ενδιαφέρον την πορεία του έργου.
  • Ελλάδα: Το υπουργείο αποφάσισε τη διάθεση υπολογιστών σε όλους τους μαθητές και επέβαλε τη νέα μέθοδο διδασκαλίας σε όλα τα σχολεία. Δεν έλεγξε αν υπάρχουν σε κάθε σχολείο οι καταρτισμένοι (όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά) εκπαιδευτικοί που θα εφαρμόσουν το νέο μέτρο. (Τι θα γίνει αν ένα σχολείο δεν έχει κανέναν διαθέσιμο; Απάντηση: Οι μαθητές έχουν ήδη πάρει τους υπολογιστές τους, αλλά δεν πρόκειται να τους χρησιμοποιήσουν για τα μαθήματα.)
  • Δανία: Οι υπολογιστές χρησιμοποιούνται για όοα τα μαθήματα της τάξης, ή τουλάχιστον για όσα έχει τη διάθεση και την ικανότητα ο διδάσκων.
  • Ελλάδα: Οι υπολογιστές χρησιμοποιούνται για τη διδασκαλία δύο μόνο μαθημάτων (από τα τέσσερα που αυστηρά καθορίστηκαν) και σε αυστηρά καθορισμένη έκταση της διδακτέας ύλης.
  • Δανία: Το σχολείο παίρνει κάποια χρήματα από το κράτος και αποφασίζει το ίδιο τον τύπο του υπολογιστή που χρειάζεται για τους μαθητές του.
  • Ελλάδα: Καθορίστηκαν με απόφαση του υπουργείου τόσο οι προδιαγραφές όσο και η τιμή του φορητού υπολογιστή που αγόρασαν οι μαθητές.
  • Δανία: Οι υπολογιστές μένουν στο σχολείο. Επομένως, το σχολείο είναι υπεύθυνο για τη συντήρησή τους (αναβαθμίσεις, επισκευές κτλ.).
  • Ελλάδα: Οι υπολογιστές αποτελούν ιδιοκτησία του μαθητή. Επομένως, η οικογένειά του βαρύνεται με την όποια συντήρηση.

Ποια συμπεράσματα προκύπτουν; Γράψτε τα εσείς!

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Υπολογιστές στην Α΄ Γυμνασίου”

  1. Σπύρος Γεωργακόπουλος Says:

    Και μια αναφορά στο θέμα από την Ελευθεροτυπία της 17ης Ιανουαρίου 2010: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=121923


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: